1. Θυμάστε πότε και ποιό ήταν το πρώτο σας σκίτσο για το οποίο νιώσατε… υπερήφανη;

Το 1995 έδινα σκίτσα ως εξωτερικός συνεργάτης στο «ΒΗΜΑ» και κάπως έτσι μπήκα στο χώρο. Χωρίς να το ξέρω, μία από τις γελοιογραφίες που είχα παραδώσει για το φύλλο της 24ης Δεκεμβρίου, αντί να τη βρω στις μέσα σελίδες του κυριακάτικης έκδοσης όπου ήταν και η θέση της συνήθως, την είδα ολοσέλιδο εξώφυλλο στο ένθετο «Το άλλο ΒΗΜΑ»!!!

Ήταν από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις που μου έχουν συμβεί. Το συγκεκριμένο εξώφυλλο είναι και το μοναδικό μου έργο που έχω κρεμασμένο στον τοίχο, στο σχεδιαστήριο μου. Κάθε φορά που έχω αμφιβολίες ή απογοητεύομαι, το κοιτάζω και ξέρω ότι τουλάχιστον βρίσκομαι στο σωστό δρόμο σε σχέση με τα όνειρα και τους στόχους μου.

  2. Πόση ώρα μπορεί να απαιτήσει ένα σκίτσο από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι την τελική απεικόνισή της;

Εξαρτάται από το χρόνο που κάθε φορά έχω! Όταν κάποιος δουλεύει σε καθημερινό φύλλο ή όταν πρέπει να δημοσιεύει καθημερινά π.χ. στο διαδίκτυο, τα πράγματα είναι πολύ σφιχτά και τα αντανακλαστικά τεταμένα! Ιδανικά, χρειάζομαι από μία έως τρεις ώρες. Μου έχει συμβεί όμως να φτιάξω γελοιογραφία και στο δεκάλεπτο! Καταλαβαίνετε την υπερένταση που είχα μετά...

  3. Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η γελοιογραφική έμπνευση σε καθημερινή βάση;

Είναι πολύ δύσκολη. Σπανίως αναφέρομαι σε αυτή τη διαδικασία ως «έμπνευση», γιατί με αγχώνει εξαιρετικά. Δεν περιμένω την μούσα. Εργάζομαι σκληρά επί χάρτου, γράφοντας ή σβήνοντας ατάκες και φάτσες μέχρι να πετύχω αυτό που έχω στο κεφάλι μου. Γιατί πάντα έχω κάτι στο κεφάλι μου για όλα όσα μας συμβαίνουν. Όλα με αφορούν και όλα θέλω να τα αλλάξω. Το χιούμορ είναι ένας τρόπος αντίστασης/αντίδρασης. Ο γελοιογράφος εκφράζει γνώμη και αν είναι πετυχημένο το σκίτσο του εκφράζει μια διαφορετική οπτική της πραγματικότητας/επικαιρότητας όπως την ξέρουμε.

  4. Τι είναι για 'σας μια εύστοχη γελοιογραφία και ποια μπορεί να είναι η δύναμή της;

Θεωρώ ότι η γελοιογραφία δεν έχει δύναμη, εκ των προτέρων. Αν δηλαδή ο σκιτσογράφος κάτσει μπροστά στο χαρτί του «με σκοπό να...», αυτό είναι σε βάρος της τέχνης του, είναι προπαγάνδα. Ακόμη και εάν προπαγανδίζει το πιο σωστό πράγμα στον κόσμο. Η γελοιογραφία έχει δύναμη εκ του αποτελέσματος, εκ των υστέρων. Δεν φτιάχνεις μια γελοιογραφία με σκοπό να ενοχλήσει. Αν είναι καλή, αυτό που θα κάνει είναι ΚΑΙ να ενοχλήσει. Αλλά θα έχει κάνει και πολλά άλλα. Θα σε έχει κάνει να χαμογελάσεις - έστω και πικρά - θα σε έχει κάνει να σκεφτείς, θα σε έχει κάνει να πεις «αυτό είναι»! Εύστοχη γελοιογραφία τελικά είναι αυτή που με λίγα λέει πολλά.

 5. Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος σκιτσογράφος-γελοιογράφος τον οποίο ξεχωρίζετε;

Κατά περιόδους, έχω και διαφορετικές εμμονές. Σταθερές όμως αξίες είναι ο Δημήτρης Χαντζόπουλος, ο Quino, ο Altan και ο Saul Steinberg. Κάθε φορά που θέλω να «ξεκουράσω» τα μάτια μου, ανατρέχω σε αυτούς.

 * H Mαρία Tζαμπούρα γεννήθηκε το 1972. Σπούδασε Γραφικές Τέχνες στον «ΑΚΤΟ» και στο Middlesex University του Λονδίνου και εργάζεται ως σκιτσογράφος («Το Βήμα», «Πρώτο Θέμα», «Bookpress»). Το 2006 πήρε το Kρατικό Bραβείο Eικονογράφησης Παιδικού Bιβλίου, ενώ είναι μέλος της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων. Συνεργάζεται επίσης με την cartoonbee.com. Επισκεφτείτε: artistokratissa.blogspot.gr και mtzaboura.blogspot.com.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood