Είναι τουλάχιστον ηλίθιο από ενήλικες να αντιδρούμε ΑΜΕΣΩΣ στο άρθρο (?) του περιοδικού FOCUS και μάλιστα με τον τρόπο που το κάνουμε. Έστω και για το εξώφυλλο. Πόσο δε μάλιστα όταν το κάνει η ίδια η βουλή των Ελλήνων, λες και σήμερα μόλις ξύπνησε απο μακροχρόνιο κώμα*. Κι αυτό γιατί δείχνει πόσο κακομαθημένοι είμαστε στην κριτική...

Δε ξέρω αν έχουν δίκιο οι Γερμανοί αρθρογράφοι ή όχι. Με μια πρόχειρη μετάφραση που έκανα και από την κεντρική ιδέα του άρθρου, δεν μπορώ να πω πως είναι και τόσο άδικοι με την αλήθεια. Άδικο θα ήταν να συνέχιζαν να φορολογούνται οι αναγνώστες του FOCUS στη Γερμανία το 2010, για να τα μασάει ο κάθε αετονύχης εδώ κάτω. Κι ο αετονύχης φυσικά δεν είμαι εγώ, ούτε εσύ που το διαβάζεις τώρα. Να εξηγούμαστε

(*εκτός κι αν έχει λόγο που το κάνει, φοβούμενη πως θίγονται κάποια απο τα μέλη της. Μια συντεχνιακή αντίδραση, δηλαδή.)

Αν λοιπόν μας εγκαλούν έμμεσα να αλλάξουμε νοοτροπία, να γίνουμε παραγωγικοί -λέω εγώ τώρα- και λίγο πιο χρήσιμοι από κηφήνες -πράγμα που δε νομίζω να υπάρχει ένας από μας που να μη το έχει στιλιτεύσει στη ζωή του καμιά διακοσαριά φορές-, "εμείς" βλέπουμε το δάχτυλο και απαντάμε ενθυμούμενοι ΞΑΦΝΙΚΑ τον Χίτλερ, τις πολεμικές αποζημιώσεις, το Δίστομο και τα Καλάβρυτα. Ρε, πάμε καλά; Άλλο μας λένε και άλλο απαντάμε! Αλλά σαν οχτάχρονα μαλακισμένα που μαλώνουμε εμείς εναντιονώμαστε εγωϊστικά παριστάνοντας τους κουφούς: "Καθρέφτης", "όποιος το λέει είναι", "εσύ, εσύ, εσύ", "στα μούτρα σας" και τέτοια.

Ναι, αν μπορούμε πλέον να πάρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις έπρεπε να το κάνουμε χθες. ‘Οχι να το θυμόμαστε σήμερα και μάλιστα μετά το άρθρο. Ναι, συμφωνώ να παρκάρουμε ένα βράδι το Παπανικολής (S120) έξω από την Bundestag αν γέρνει, βεβαίως και να μιλήσουμε για τη σύγχρονη γερμανική κατοχή σε πολλούς παραγωγικούς (?) τομείς της χώρας, φυσικά και να καταραστούμε για τα υπόλοιπα χίλια χρόνια τους απογόνους των σφαγέων της υφηλίου και να τους ζητήσουμε με τόκο, που να κάνει τους τοκογλύφους να μοιάζουν με ευεργέτες, τις πολεμικές αποζημιώσεις. Ό,τι κι αν πούμε σωστό θα είναι.

Ή μάλλον θα ήταν πιο σωστό να το λέγαμε τα χρόνια που μεσολάβησαν. Αλλά εδώ μας λένε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Δε γίνεται -ξαναλέω- να "απαντάμε" μόνο για αυτό που μας συμφέρει. Και στο κάτω κάτω της γραφής, αν δεν ήταν μερικοί κλασάτοι Βαυαροί του 17ου αιώνα να κάνουν trendy μια κλασσική ελλάδα που οραματίζονταν και καβλώναν αναμετάξυ των, σήμερα δε ξέρω αν θα αναγνωρίζαμε και τόσο το άγαλμα που κάνει κωλοδάχτυλο στους Γερμανούς (και όχι σε ‘μας, φυσικά).

Από kaltsovrako.wordpress.com.

Διαβάστε επίσης:

Η απάντηση του "Focus"

Focus: Τεστ ηλιθιότητας

Πρόχειρο διαγώνισμα με θέμα ένα άγαλμα