Αριστερός, δεξιός, κεντρώος, χριστιανός ορθόδοξος, δωδεκαθεϊστής με τους πλούσιους, με τους φτωχούς Καραμανλικός, Παπανδρεικός, Μητσοτακικός και ό,τι δεν έχει βρεθεί και δεν έχει γραφτεί σε βιβλίο έχει ενσωματώσει στην ιδεολογία του ο Γιώργος. Σταρ της τηλεόρασης από πρωϊνάδικα, μεσημεριανάδικα έως σοβαρές τηλεοπτικές εκπομπές. Άποψη για όλα, από οικονομική πολιτική, έως την σαμπάνια της Αλεξανδράτου. Όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει και το κουκούτσι αμύγδαλο ο Γιώργος. [ antinews.gr ]

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης πρόεδρος του ΛΑΟΣ που βρίσκεται σήμερα στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου έχει πει τα πάντα για τους πάντες. Έτσι είναι εύκολο να ανασύρει όποτε χρειάζεται (επιλεκτικά πάντα) προηγούμενες δηλώσεις του για να επιβεβαιώσει τις νέες του θέσεις που πολύ γρήγορα μπορεί να διαψεύσει. [ koutipandoras.gr ]

Έχοντας ως ιδανικό πρόλογο τα παραπάνω περιγραφικά αποσπάσματα, ας δούμε μία ενδεικτική σειρά από πολιτικές «κωλοτούμπες» αυτού του ανερμάτιστου εξουσιομανή τυχοδιώκτη, που από πρώην βασιλοκόλακας και χουντικός αποθεωτής, φαντασιώνεται να εξελιχθεί σε «Εθνικό λαϊκό ηγέτη» και «απελευθερωτή της Αγιάς Σοφιάς(!)».

Έχουμε και λέμε/ακούμε/διαβάζουμε λοιπόν…

  «Δόξα τω Θεώ που βρήκαμε τον Παπαδήμο», αναφώνησε ο Πρετεντέρης στο δελτίο (ασυν)ειδήσεων του MEGA. Και πώς να μη τον δοξάζουμε δηλαδή, όταν μετά το «κάψμο» του πολύ(βιο)μήχανου Βγενόπουλου, είχαμε ξεμείνει από Σωτήρες-Μπερλουσκόνηδες;!

Είναι να τη δοξάζεις και την «Δημοκρατία» τους και τους τηλεοπτικούς υπερασπιστές της –πολιτικάντηδες και δημοσιοπλάνους– όταν οι νόμοι τους τους ορίζουν ταυτόχρονα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση (είναι ο λόγος της βουλευτικής παραίτησης Αβραμόπουλου).

Είναι να τη δοξάζεις, γιατί κάπου ανάμεσα «στο παρά πέντε της εθνικής Χρεοκοπίας» και το «ιστορικό βήμα της εθνικής Σωτηρίας», οι βο(υ)λευτές εκ των σωτήριων κομμάτων ψήφιζαν από κοινού νομοσχέδια για νομιμοποίηση αυθαίρετων «Υπεραγορών» (βλ. Mall Αμαρουσίου) και την επέκταση λειτουργίας λατομείων παράνομων και καταστροφικών για το περιβάλλον (βλ. Μπόμπολας).

Ακολουθούν ορισμένες (απλές) σκέψεις για τις εγχώριες πολιτικές εξελίξεις…

Λουκάς Παπαδήμος

Το βιογραφικό του τα λέει όλα: αρχιμάγειρας μαζί με τον Κ. Σημίτη των πλαστών οικονομικών στοιχείων με τα οποία μας έχωσαν στο νόμισμα του Ευρώ (και για τα οποία τώρα μας κατηγορούν οι Ευρωπαίοι - δείτε αναλυτικά εδώ ), κατόρθωμα που μάλλον ανταμείφθηκε στη συνέχεια και διορίστηκε ως αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ως το 2010, ένα από τα τρία μέρη δηλαδή της περίφημης… "Τρόικας" που μας «σώζει» τα τελευταία 2 χρόνια!

  Λεηλασία! Εργαζόμενοι στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες πάσης φύσεως, συνταξιούχοι, νέοι, όλα γενικώς τα κοινωνικά στρώματα των Ελλήνων διακατέχονται από το βίαιο συναίσθημα ότι η πολιτική της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου έχει ως στόχο τη λεηλασία των εισοδημάτων τους.

Ουδέποτε στην ιστορία του ελληνικού κράτους υπήρξε ελληνική κυβέρνηση, η οποία να άσκησε πιο εφιαλτική πολιτική στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα εναντίον του ελληνικού λαού. Αλλεπάλληλες δέσμες μέτρων κατά ριπάς θερίζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες καταβαραθρώνοντας το βιωτικό επίπεδό τους και πετώντας τους στον κοινωνικό Καιάδα της φτώχειας, της ανεργίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Ένα μαρτύριο που δεν έχει τέλος ζει η Ελλάδα.

Θυσίες χωρίς κανένα νόημα είναι αυτό το βασανιστήριο στο οποίο υποβάλλει η κυβέρνηση Παπανδρέου τον ελληνικό λαό από την ημέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τόπου, και μάλιστα θριαμβευτικά. Πάνω από δέκα εκατοστιαίες μονάδες διαφορά της είχαν δώσει οι Ελληνες, γεμάτοι ελπίδες ότι θα έβγαζε τη χώρα από το τέλμα στο οποίο την είχε οδηγήσει η θλιβερή, ιδίως στο τέλος της, κυβέρνηση Καραμανλή.

Αμείλικτοι είναι οι αριθμοί. Κανένας από τους θεμελιώδεις μακροοικονομικούς δείκτες δεν βελτιώνεται ουσιωδώς. Αντιθέτως, παρά την αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων, αρκετοί δείκτες επιδεινώνονται. Πρώτος και χειρότερος το δημόσιο χρέος. Αυτό που χρησιμοποίησε ως πρόσχημα ο Γ. Παπανδρέου για να υπαγάγει την Ελλάδα στο, κατά τη ρήση του Ευάγγελου Βενιζέλου, καθεστώς "δημοσιονομικής κατοχής" μέσω του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Ο πρωθυπουργός παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 115% του ΑΕΠ (ή 127% με τις στατιστικές λαθροχειρίες που έκανε η κυβέρνηση) και όπως ανακοίνωσε το ΔΝΤ του χρόνου θα το έχει εκτοξεύσει μέσω του Μνημονίου στο ανατριχιαστικό ύψος του... 190%!!!

  Για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια, «η Ευρώπη βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού», αλλά (ω του θαύματος!) «κατάφερε να σωθεί χάρη στις γενναίες αποφάσεις των ηγετών και των τραπεζιτών της»! Πώς γίνεται βέβαια και κάθε φορά αυτές οι… «σωτηρίες» κρατών και ενώσεων συνεπάγονται την ολοένα και μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των εκάστοτε «σωσμένων λαών», μόνο ο θεός (του χρήματος) και η (σκατο)ψυχή τους το ξέρουν…

Όλο το παραπάνω κλίμα λοιπόν, «τη βγάζει δεν τη βγάζει η γριά (βλ. Γηραιά Ήπειρος)», καλλιεργήθηκε επί μέρες και από τα ελληνικά καθεστωτικά ΜΜΕ, που όπως είναι γνωστό μέχρι και την τελευταία άγνωστη ακόμη φυλή του Αμαζονίου, εχθρεύονται τα εκάστοτε κυβερνητικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Έτσι «η Ευρώπη των λαών» (και ουχί των κερδοσκοπικών αγορών), χρειάστηκε για να «αποφύγει την καταστροφή», δεκάδες «ώρες αγωνίας» και εκατοντάδες ζωντανές συνδέσεις με τις «τελευταίες δραματικές εξελίξεις» και βεβαίως τα απαραίτητα «φημολογούμενα αδιέξοδα που εντείνουν την ανησυχία και τον πανικό».

Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα «δημοσιογραφικά παπαγαλάκια», (για 10..0ή φορά) οι αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών πάρθηκαν, για ποιόν άλλον, μα φυσικά για το καλό μας! Επειδή όμως δεν περιμέναμε κανένα «κούρεμα» για να μάθουμε τι κρύβεται χρόνια ολόκληρα κάτω απ’ τις δημοσιογραφικές… περούκες των εντεταλμένων, για να ακούσουμε τι μας λένε και τα πραγματικά νούμερα…

Tweet

Συνέχεια...