To CNN Greece συνέλεξε και παρουσιάζει εικόνες που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, σχολιασμένες από τους φωτογράφους που τις τράβηξαν. Φωτογραφική έκθεση: «This is the climate change (Αυτή είναι η κλιματική αλλαγή)».


Του Soloup

  «Αντί να μιλούν όμως με όρους δημιουργίας περισσότερης ανισότητας, οι διαμορφωτές πολιτικής πάντα προτιμούσαν έναν άλλο όρο που στην πραγματικότητα οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα: την ανταγωνιστικότητα.

Η ανταγωνιστικότητα είναι μια ενδιαφέρουσα έννοια και μια ενδιαφέρουσα αρχή πάνω στην οποία μπορεί να στηρίξει κανείς κοινωνικούς και οικονομικούς θεσμούς. Όταν βλέπουμε τις καταστάσεις ως «ανταγωνισμούς» υποθέτουμε ότι οι μετέχοντες έχουν ίσες ευκαιρίες στην αρχή. Υποθέτουμε επίσης ότι προσπαθούν για τη μέγιστη ανισότητα στο τέλος. Το να απαιτούμε την «ανταγωνιστικότητα» σημαίνει να απαιτούμε οι άνθρωποι να αποδεικνύουν την αξία τους ο ένας σε σχέση με τον άλλο.


(πατήστε στην εικόνα για μεγένθυση)

  Οι γλωσσολόγοι όταν αναφέρονται στην ιστορική σχέση μεταξύ των γλωσσών και προσπαθώντας να κάνουν τους λιγότερο γνώστες του θέματος να κατανοήσουν την προέλευση και τις συγγένειες μεταξύ αυτών, μας παραπέμπουν στην εικόνα ενός δέντρου.

Ενός δέντρου που αποτελείται φυσικά από ρίζες, κορμό και από πολλά κλαδιά και παρακλάδια μικρά και μεγάλα. Κάπως έτσι αναπαρίστανται οι οικογένειες γλωσσών βάσει της δομικής και λεξιλογικής τους συγγένειας όπως έχουν αναλυθεί από γλωσσολόγους.

  Με την έλευση του φθινοπώρου τα σχολεία ανοίγουν και μια νέα σχολική χρονιά ξεκινάει. Ο Αριστοτέλης έλεγε: «τῆς παιδείας (φασίν) τήν μὲν ρίζαν πικράν τούς δέ καρπούς γλυκεῖς». Της παιδείας (λένε) (ότι είναι) πικρές οι ρίζες αλλά οι καρποί γλυκείς.

Η πρώτη ημέρα στο σχολείο για κάποιους είναι μια αγωνιώδης συνάντηση, για άλλους μια ανακούφιση και για κάποιους αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα στην τάξη ασταμάτητα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Αν και η Ευρώπη είναι ένα μωσαϊκό από διαφορετικές κουλτούρες, παραδόσεις και γλώσσες, η διάρκεια του σχολικού έτους είναι παρόμοια, με μερικές εντυπωσιακές εξαιρέσεις.

  Από τότε που ξεκίνησε η προσφυγική κρίση, διαβάζω πολλές απόψεις για την μαντίλα και τη θέση της γυναίκας στον αραβικό κόσμο. Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ειδικός, αλλά τυχαίνει να έχω εργαστεί και ζήσει ένα μεγάλο διάστημα σε αραβική χώρα, να έχω επισκεφθεί αρκετές ακόμα και να έχω έναν ευρύ κύκλο φίλων αραβικής καταγωγής.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσω τι πιστεύω για τη μαντίλα. Θεωρώ ότι είναι απόφαση της γυναίκας αν θα τη φορέσει και κανενός εξωτερικού παρατηρητή. Θα πει κάποιος ότι συχνά της επιβάλλεται και δεν είναι επιλογή. Όντως υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά για τη μεγάλη πλειοψηφία δεν ισχύει και σε κάθε περίπτωση η ελευθερία της επιλογής διαφέρει από χώρα σε χώρα.

  Ο Αιθίοπας ολυμπιονίκης μαραθονοδρόμος, Φεγίσα Λιλέσα, που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ρίο, τερμάτισε την κούρσα του υψώνοντας τα χέρια του και σχηματίζοντας ένα Χ, κάνοντας δηλαδή την συμβολική κίνηση της φυλής του, των Ορόμο, κίνηση με την οποία διαμαρτύρονται για τα βασανιστήρια και τις εκκαθαρίσεις που υφίστανται από την κυβέρνηση της Αιθιοπίας.

Οι κάμερες ήταν όλες καρφωμένες πάνω του και έτσι η εικόνα του ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει άμα τη επιστροφή του στη χώρα του, να διωχθεί ποινικά, να βασανιστεί και να εκτελεστεί, όπως ο ίδιος δήλωσε.

  Ο Ρέι Μπράντμπερι έγραψε το «Φαρενάιτ 451» το 1953, όταν το ίντερνετ υπήρχε μόνο στο μυαλό του Άλαν Τιούρινγκ. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο Γκάι Μόνταγκ, ένας πυροσβέστης (το αγγλικό fireman δεν μπορεί να αποδοθεί), του οποίου η δουλειά δεν είναι να σβήνει φωτιές, αλλά να καίει τα βιβλία (στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ καίγεται το χαρτί). Η γυναίκα του Μόνταγκ είναι μια καταθλιπτική νοικοκυρά που όλη μέρα παίρνει ψυχοφάρμακα και κάνει παρέα μόνο με τους «φίλους». Αυτούς τους «φίλους» τους βλέπει μόνο στις οθόνες-τοίχους του σπιτιού. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως κάτι που αναρτήσατε σήμερα στο δικό σας «τοίχο» και άρεσε στους δικούς σας «φίλους»;

  Και φτάσαμε έτσι κάπου εδώ στο 2016. Στα χρόνια της απόλυτης και κατ’ επιλογήν μοναξιάς. Η νέα γενιά ανθρώπων μιλάει στο facebook πια και όχι μεταξύ τους.

Καμία επικοινωνία, μόνο κρυφά υπονοούμενα, μυστικές συνομιλίες, πλαστές ιδιοσυγκρασίες, κουμπάκια παπάκια γατάκια και κάθε λογής σκατάκια για μια εσωστρεφή και φοβισμένη φουρνιά ονείρων. Ένα μεγάλο reality show με χρυσοποίκιλτες κλειδαρότρυπες και φιλντισένια αντικλείδια. Σ’ ένα λαβύρινθο πληροφοριών, σ’ ένα κυκεώνα συζητήσεων που ποτέ δεν έγιναν δια ζώσης, χαμένοι σε μια οδύσσεια πολύ μακριά από το διάστημα και πολύ βαθιά μέσα μας.

  «Είναι γεγονός ότι το μέρος ενός όλου, ο άνθρωπος, μετατρέπεται σε αυτόνομο όλον, αποσπώμενο από το πρώτο και αξιώνοντας απέναντί του ένα δικό του δίκαιο». (Γκέοργκ Ζίμελ, Περιπλάνηση στη Νεωτερικότητα, Αλεξάνδρεια, 2004, σ. 179.)

«Η κατοχή του Λόγου διέπει τη φανερή ιστορία και τα άλογα πλάσματα τον υπέστησαν. Ακόμη και το πιο ισχυρό ζώο είναι άπειρα αδύναμο». (Τ. Αντόρνο - Μ. Χορκχάιμερ, Διαλεκτική του Διαφωτισμού, Νήσος, 1996)

Είναι δεδομένο ότι η λογική και ηθική που διέπει το υπάρχον σύστημα είναι ανθρωποκεντρική και συνεπώς θεωρεί ότι ο φυσικός κόσμος και τα όντα που τον απαρτίζουν, δεν έχουν καθ’ εαυτή αξία αλλά υποστηρίζουν ή επιτρέπουν την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους. Ουσιαστικά το επιχείρημα του ανθρωποκεντρισμού έχει την εξής βάση: Ό,τι είναι χρήσιμο και απαραίτητο για το είδος μας έχει ηθική αξία. Το περιβάλλον είναι χρήσιμο για το είδος μας, άρα έχει ηθική αξία.

  Πώς μπορεί η εικονική πραγματικότητα να μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την εξαφανισμένη ιστορική μας κληρονομιά; Την απάντηση δίνει ένα ερευνητικό πρόγραμμα που έχει δημιουργηθεί στην Βαρκελώνη, βρίσκει όμως εφαρμογή στην Γερμανία.

Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν χρησιμοποιείται για την καλύτερη ξενάγηση των επισκεπτών μια μέθοδος που εφαρμόζει την τεχνολογία της εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας. Η περιοχή μοιάζει με ένα φυσιολογικό δάσος στην Γερμανία. Ωστόσο περίπου 70.000 άνθρωποι άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood