''Είσαι ευτυχισμένος που είσαι ρατσιστής;''
Παρασκευή, 06 Μάιος 2011 02:23 | 
Συντάχθηκε απο τον/την Αξιοπρέπεια και Αντοχή | 
| 
| 
Αθήνα, μεσημέρι Πέμπτης, σε κάποιο αστικό λεωφορείο…
οδηγός: "Εσύ φύγε απ’ την πόρτα εμποδίζεις τον κόσμο να ανέβει!"
επιβάτης: "Κατεβαίνω…"
επιβάτης: "Κατεβαίνω…"
οδηγός: "Ξέρω εγώ αν ενοχλείς!" (προφανώς δεν άκουσε)
Ο επιβάτης κατεβαίνει και πλησιάζοντας προς τον τερματικό σταθμό, ένας κύριος πηγαίνει στον οδηγό και του λέει: "Εγώ τον είδα που καθόταν ώρα εκεί…". Ο οδηγός απαντά: "Τίποτα. Ένας Παπαδόπουλος χρειάζεται να τους μαζέψει και να τους στείλει στη Γυάρο". Ο συνομιλητής κάτι λέει και ο οδηγός συνεχίζει: "Ένας Παπαδόπουλος χρειάζεται. Να τους μαζέψει όλους. Είσαι ρατσιστής; Ναι έγινα ρατσιστής!".
Ταυτόχρονα ένας επιβάτης που κάθεται πολύ κοντά στον οδηγό μονολογεί…
"Είσαι ρατσιστής;… Και τί κέρδισες που είσαι ρατσιστής;…".
Και είναι η στιγμή που ακούγεται το «Ναι είμαι ρατσιστής!» του οδηγού, όταν ο ίδιος επιβάτης
σηκώνεται για να κατέβει στη στάση του και ακολουθεί ο εξής έντονος διάλογος…
επιβάτης: "Είσαι ρατσιστής;! Και τί κέρδισες πού είσαι ρατσιστής;!"
οδηγός: "Άει κατούρα τα πόδια σου ρε!"
οδηγός: "Άει κατούρα τα πόδια σου ρε!"
επιβάτης: "Ναι εντάξει κατουράω. Τί κέρδισες πού είσαι ρατιστής;
Είσαι ευτυχισμένος που είσαι ρατσιστής…;!"...
...Το πιθανότερο είναι πώς όλα τα παραπάνω δεν θα συνέβαιναν αν δεν υπήρχε εκείνος ο επιβάτης-«εμπόδιο», στα χαρακτηριστικά του οποίου ο οδηγός εντόπισε έναν «ξένο» (που έπρεπε μάλιστα να εκτοπιστεί). Το πιθανότερο είναι, επίσης, πως όλα τα παραπάνω δεν θα είχαν ίσως και τόση μεγάλη αξία, αν η ερώτηση «Είσαι ευτυχισμένος που είσαι ρατσιστής;», δεν απευθυνόταν στον οδηγό του λεωφορείου με εκείνα τα θιγμένα… σπαστά ελληνικά…
Αξίζει πραγματικά να διαβάσετε:
Διαβάστε επίσης:
By A Web Design
