Εικόνα: Plasticobilism

  «Κανέναν άλλον δεν ένοιαξε ποτέ, όχι μόνον η επερχόμενη καταστροφή, αυτή πες ότι την έβλεπαν ως αντίτιμο της «ανάπτυξης», αλλά η εξοργιστική, τελείως αντιδημοκρατική διαδικασία λήψης των αποφάσεων. Δεν τους ένοιαζε που κανένας δεν τους ρωτούσε την άποψή τους για τον τόπο τους και για το μέλλον τους, αλλά σχεδίαζαν όλοι για αυτούς χωρίς αυτούς. Ποτέ δεν ξεσηκώθηκε κανείς για αυτόν τον λόγο.

Τώρα ξαφνικά, με αφορμή το προσφυγικό, δείχνουν να τους νοιάζει και απαιτούν να εισακούγεται η άποψή τους για το μέλλον το δικό τους και του τόπου τους, αυτό όμως δυστυχώς είναι ολοφάνερο ότι οφείλεται αποκλειστικά σε ξενοφοβικά και ρατσιστικά κίνητρα και σε στενά ωφελιμιστική προσέγγιση, που επιτάσσει τον εξοβελισμό και την εξόντωση των πιο αδύναμων και των μη εχόντων θέση εντός της κοινωνίας, παρά σε ξαφνική πολιτικοποίησή τους ή σε υγιές ενδιαφέρον για τον τόπο τους.

Προχωράμε δηλαδή από το κακό στο χειρότερο όσον αφορά στην ευρεία ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνιών. Προχωράμε προς κοινωνίες περιχαρακωμένες, απόλυτα ιδιοτελείς, που πλέον οδηγούνται ολοταχώς, για άλλη μια φορά στην ιστορία τους, στο να ανασύρουν από μέσα τους βαθιά τον ναζισμό, να τον φέρουν στην επιφάνεια σιγά σιγά ως κάτι φυσιολογικό, σύνηθες, αποδεκτό, αναγκαίο και ηθικό, να του δώσουν ανθρώπινο και καθημερινό πρόσωπο ευυπόληπτου πολίτη, να τον νομιμοποιήσουν και να τον εδραιώσουν γύρω τους ως ύστατη αντίδραση αυτοσυντήρησης, στήνοντας όμως στην ουσία μια τρομακτική παγίδα στον ίδιο τους τον εαυτό».
[ Γιάννης Μακριδάκης ]

Πρόσφατες δημοσιεύσεις...

Αναζητήστε στον ιστότοπο...

How to Carve Wood