Παγκοσμίως δαπανώνται 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια για εξοπλισμούς, τη στιγμή που πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο πεινάνε, ενώ οι τιμές των ειδών διατροφής που έχουν φτάσει σε ύψη ρεκόρ προκαλούν ακόμα περισσότερη πείνα και θανάτους. Ένας στους έξι ανθρώπους στον κόσμο είτε δεν παίρνει κάθε μέρα τροφή, είτε μένει διαρκώς πεινασμένος.

Ωστόσο, η πιθανότητα να αλλάξει η παρούσα κατάσταση είναι ελάχιστη, εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει πιθανότητα. Γιατί; Διότι η βιομηχανία όπλων είναι πάρα πολύ προσοδοφόρα και διαθέτει πολιτική δύναμη πολύ μεγαλύτερη από τις κυβερνήσεις και τη λογική. Ας δούμε μερικά δεδομένα. Το Διεθνές Ερευνητικό Ινστιτούτο για τη Παγκόσμια Ειρήνη (SIPRI) γνωστοποίησε τον Απρίλιο του 2011 ότι οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες το 2010 εκτιμώνται σε 1,63 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή είναι αυξημένες κατά 1,3% παρά την όξυνση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

(...) Παρά τις εκκλήσεις για απελευθέρωση του κόσμου από τη μόνιμη απειλή των όπλων μαζικής καταστροφής, τα περισσότερα εκ των οποίων κατασκευάζονται και πωλούνται από τις ΗΠΑ και τις ισχυρές χώρες της Ευρώπης, η εξόφθαλμη πραγματικότητα παραβλέπεται.

Αυτή η πραγματικότητα λέει ότι το ποσό πάνω από 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια που σπαταλάται παγκοσμίως κάθε χρόνο για όπλα, θα ήταν περισσότερο από αρκετό για να σώσει τον πλανήτη από τις καταστροφές που επιφέρει η κλιματική αλλαγή, η οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στους κατασκευαστές στρατιωτικού εξοπλισμού.

Αυτή η πραγματικότητα, επίσης, λέει ότι 1 στους 6 ανθρώπους στον πλανήτη, δηλαδή περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι είτε δεν τρώνε καθόλου είτε μένουν μονίμως πεινασμένοι. Σε αυτό ας προσθέσουμε και το γεγονός ότι μόνο ενάμισι δολάριο την εβδομάδα ανά άτομο θα αρκούσε για να θρέψει όλους τους πεινασμένους ανθρώπους του κόσμου και να εξαλείψει την πείνα από τον πλανήτη. Δηλαδή, 44 δισ. δολάρια το χρόνο είναι αρκετά για να θρέψουν το 1 δισ. ανθρώπους που πεινούν κάθε χρόνο. Και αυτό το ποσό είναι μόνο ένα μέρος από τα 1,6 τρισ. δολάρια που σπαταλώνται το χρόνο για όπλα.

Ενώ οι πολιτικοί στις πλούσιες χώρες διασώζουν τους ισχυρούς των αγορών, ιδιωτικές επιχειρήσεις και τράπεζες, που είτε δημιούργησαν την παγκόσμια οικονομική κρίση είτε συνέβαλαν σε αυτή, οι τιμές του σιταριού και του γάλατος στο χτυπημένο από την ξηρασία Κέρας της Αφρικής έχουν φτάσει σε ύψη ρεκόρ.

Τα δυσθεώρητα αυτά ύψη των τιμών καταδικάζουν στην πείνα τα 12,4 εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν στην περιοχή, εφόσον αντιμετωπίζουν σημαντικές ελλείψεις σε τρόφιμα, όπως σε ορισμένα τμήματα της Σομαλίας, όπου η τιμή του καλαμποκιού έχει ανέβει κατά 200%, όπως αναφέρουν πηγές του ΟΗΕ. (...)

Περισσότερα και αναλυτικότερα στοιχεία στο eagainst.com.

Σχόλιο: "War on poverty" ή... "War for poverty";